Ο μύθος αναφέρει ότι το νησί των Παξών γεννήθηκε, όταν ο Ποσειδώνας χτύπησε με την τρίαινά του το νότιο ακρωτήρι της Κέρκυρας για να δημιουργήσει ένα ερωτικό καταφύγιο και να στεγάσει τον δεσμό του με τη Νηριήδα Αμφιτρίτη.

Το όπλο του έκτοτε θεωρείται σύμβολο του νησιού, αν και θα έπρεπε ίσως επίσημο σύμβολο του νησιού - δεδομένης της φυσικής του ηρεμίας και αρμονίας – να ήταν ο αυλός του Πάνα, του τραγοπόδαρου θεού, για τον οποίο οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι πέθανε στους Παξούς.

Μια ακόμη από τις Νηριήδες, κόρες του Νηρέα, του "γέρου της θάλασσας" (άλιου γέροντα), θεού αρχαιότερου από τον Ποσειδώνα, και της Δωρίδας, κόρης του Ωκεανού, ήταν κι η Σπειώ. Το όνομα Σπειώ προέρχεται από τη λέξη "σπέος" που σημαίνει σπήλαιο. Είχε τα παλάτια της στις σπηλιές των δυτικών ακτών των Παξών.

Η Σπειώ όπως και οι υπόλοιπες Νηριήδες θεωρούνταν προσωποποίηση των αμέτρητων κυμάτων της θάλασσας και εικονίζονταν να κολυμπούν ανάμεσα σε τρίτωνες και δελφίνια.